terça-feira, novembro 25

Ancuontro an Dues Eigreijas


Deimingo passado an Dues Eigreijas, hoube um ancuontro ourganizado pur l nuobo cura ,onde ajuntou todas las sues paróquias nal recinto de l'eigreija de Srª dal Monte. Fui ua fiesta cume num se bia an muitos anhos nal nuosso lhugar: el hoube chicha i sardinas assadas pra todos, el hoube belhós, uas buonas gaitadas, buona pinga i muito baile.
Quando se ampeçou a scapar l sol fui cume diç l'outro: "brasa, brasa cada um pra sue casa". Cum la barriga chena, las piernas desinferrujadas i ua risica nal canto de la boca la giente fui-se cum buntade de mais.






Restamos agradecer l cura por mos dar la ouportunidade de mostrar que an Dues Eigreijas tamien hai condiçones pra fazer destas fiestas.

sexta-feira, novembro 14

Hino de Dues Eigreijas

Ia uns tempos que este tema ie d'als mius favoritos, e siempre que oubia sabie que m'alhembraba algo mas num sabie al que era. Até que hoije oubi-lo mais ua vez e lougo bi que me era familiar, fai lhembrar dues eigreijas... Este bien poderia ser al nuosso hino....Num adianta....

quinta-feira, novembro 6

Tçtemunhos dals de fuora


Na staçon de camboio de Dues Eigreijas

Pula madrugada, apuis de miu pai ounhir la junta i la poner al carro cargado de sacos de trigo, fui-se a la mie cama i spertou-me.
- Bamos-mos, que hai muito camino a andar.
Sgodei ls uolhos para çpegar daqueilha sonheira morrinhenta tan saborosa para mi, que siempre me gustou drumir las madrugadas. La nuite staba frie por bias dua araige arrepassadica de baixo. Yá na rue, l cielo eili por riba de la mie cabeça manteniesse spargido de streilhas.
- Bamos al celheiro, tornou miu pai, s’acauso nun habisse oubido. Bás cumigo nun seia causo que me fagas falta para tocar las bacas.
Apuis de la sonheira spantada anté cuido que fui buono, yá habie tiempo que you nun miraba assi pa l Camino de Santiago. Anriba de ls sacos de granos quije cuntar las streilhas mas nun fui capaç, zisti i a meicamino, a la Cruç de Martinç Fernandeç, yá solo querie ancuntrar un cachico de cielo adonde cabisse mais ua.
Fui assi que ampeçou la mie purmeira ida al celheiro de la staçon de camboio de Dues Eigreijas. Adonde me dei cunta que ende, nun cabanhal, recolhien pa l Stado todo l grano que sobraba de la colheita.
Mas las nuobas nun íban a quedar porqui, mais balie que you habisse chapinado la cara, assi nun sbugalharie ls uolhos de tanto spanto. L sol, esse solo se lhebantou yá nós stábamos ancarreirados a las portaladas de l celheiro.
Eili bien arrimado als carreteiros andaba ua cousa negra, sudaba mais que un macho i bufaba cumo un bui quando s’anraiba. De barriga de cuba i ruodras de l tamanho de las de l nuosso carro puxadas por uns cambiços i atadas cun uns trasgueiros. Palantre i para trás de çofineira de chicharra, cumo quien nun se habie recolhido essa nuite, l chapéu de l chupon nun paraba queto anquanto de la chamineia salie ua nubre de fumo ambuolta de bafo, tapando las purmeiras raiadas ouferecidas nessa manhana pul criador.
Anton quedei a saber que aqueilho era la máquina de l camboio. Sien bacas nien béstias, nien burros pa la puxar. Alhá andaba eilha nun bou-me, bengo, toda ancarbonada cumo malhadores apuis dun die de frauga.
Ambaçbacado i tolhido assi quedei anté que aquel mostro negro asparcido a un scarabeilho gigante, agarrado a uas bagonetas, botou dous silbos i sues ruodras galopórun subre las lhinhas de fierro a caras al sul.
Se esta cousa era la máquina de l camboio, era bien defrente daqueilha que you coincie de ls lhibros de la scuola, i daqueilha que you zenhei i quelorei ne l cadernico de ls eisercícios. Essa acumparada a esta que staba çúzia, era guapa, de muitas quelores i cun dues bandeiricas na cara.
Nun quedei a gustar de camboios.
De buolta a casa, acunchegado ne ls sacos bazius i yá miu pai me fazie cumpanhie ne l tabrado, you dezie para mi! Inda bien que na mie tierra nun hai camboios. Íban a spantar ls perros, las pitas, ls parros, i l mais cierto nun iba a drumir las manhanas assossegado.
Un cachico apuis acunhei uolho.
Tube un suonho malo, que la máquina de l camboio se habie perdido alhá para baixo i nunca mais habie benido pa la staçon. Mas fui mentira que ls anhos apuis, alhá andaba eilha de l mesmo modo sien tirar nin poner.
I sien se lhabar.

Faustino Antão

http://www.jornalnordeste.com/noticia.asp?idEdicao=207&id=8810&idSeccao=1961&Action=noticia


segunda-feira, outubro 27

L die de las bruxas


Cume sabeis na sesta que bien, die 31 de Outubre las bruxas ban a salir a la rue an Dues Eigreijas i benimos-bos a cumbidar pra benirdes a ber se apanhais ua ou dues.
Nal café de la associaçon, apartir de las dieç de la nuite, bai-se a fazer ua Queimada que ie ua buida bien calentica i que diç que mos proteije de las bruxeries i dals malos spiritus. Para acumpanhar la buida: uns belhozicos i uas chiznadelas pra quedarmos cula "maquilhage" bien feita . Música num bai a quedar an falta i se algum se animar uas cuntas de bruxas para mos incurajar.


You num acredito an bruxas mas que las hai hai!

Aparecei todos quantos quejirdes i trazei l buossos strumientos , quantos más melhor!

domingo, setembro 14

Pauliteiros no seu melhor...




Muito haveria a dizer sobre estas fotos... Mas palavras para quê? As imagens falam por si. Dues Eigreijas num hai quien l'afronte.


sexta-feira, agosto 8

Dues Eigreijas an fiesta!

Chega l mês d'Agosto, chegam ls eimigrantes i chegam las fiestas... Las rues desertas dal lhugar enchem-se de bida, l cheiro a mofo de las casas ancerradas dá lhugar l cheirico buono dal berano, las paredes dals cafés ban quedando furrados de cartazes i l 15 de Agosto ya stá a la puorta.

Por isso i para que baides ponendo an la buossa agenda deixo-bos eiqui l cartaz de la fiesta que stá bien pimpono este anho, num çfazendo dals anteriores:

Cumo num se bei grande cousa nal retrato an suma ie:

Die 13 ie la nuite dals petiscos animada cun l fantástico Grupo folclórico i Pauliteiros de la tierra.

Die 14 tenemos la feira anual onde podeis ir cumprar uns sapatos nuobos para romper a la nuite l sonido dal cunjunto Triângulo que son bien animados.

Die 15 hai que ir a la missa nin que seia só pra oubir l coro que este anho stan melhor que nunca. A las seis de la tarde Ls Trasga animan l recinto cum la musica tradicional de las tierras de miranda(decerto que un repasseado num fallha) i a la nuite hai que gastar l restro de las solas cun ls Grafiti seguido dal melhor espectáculo de fogo dal concelho i arredores.

Para ls mais debotos hai ua celebraçon mariana (la nobena) anté l die 14 todos l dies a las 21.30h.

Cume an Dues Eigreijas hai giente mi animada outras animaçones se ban a passar cume ie l caso dal tradicional jogo de la bola dals casados contra l solteiros( a ber se ie este anho que l solteiros ganham mas que num seia por isso que deixem de bailar nal die 15 que ie siempre un buono treino de preparaçon):

Por anqunto ie l que tenemos mas quedai atentos que outras cousas bien animadas se ban a ber an las nuites de Dues Eigreijas só teneis que ir aparecendo i ber para num perguntar....

domingo, julho 13

L "grupo" fai 63 anhos


L Grupo Folclórico de Dues Eigreijas - Pauliteiros de Miranda, coincido por ls de la tierra cume l "grupo" fizo este sábado que se passou 63 anhos de eijistência.
La fiesta fui an Miranda nal Festibal de danças mistas mirandesas 2008 cum más ua actuaçon brilhante, apesar dal fraco sonido que más ua beç teniam alhá (tenie que deixar isto bien assente) .
L grupo fui fundado an 1945, por l sr. padre Mourinho que lhebou la cultura mirandesa ls quatro cantos dal mundo na piel de giente dal nuosso lhugar que inda hoije recordam esses anhos cume ls melhores tiempos de la sue bida.
Se quejirdes ber un pouco dal que fuoran esses 63 anhos, ide a la Biblioteca Municipal que stá alha ua esposiçon sobre l Grupo de Dues eigreijas an tiempos de padre Mourinho, cum retratos bien antigos i papels que mos mostran l balor i l'amportância que este grupo ya tube nal Mundo.
Muita stória hai sobre estas biages la maioria de scachar a rir, por isso, i pra ber se isto anima, pido a quien tubir ua que mos queira cuntar que la deixe eiqui an baixo nals "comentários" ou se quereis melhor mandai para dues.eigreijas@gmail.com .

Que Dius bos l pague !

terça-feira, julho 1

II Festival de Pauliteiros de Miranda do Douro


Programa:

16.30h- Concentração dos grupos
17.00h- Desfile pelas ruas da cidade
22.00h- Início das Actuações
Baile Tradicional com TRASGA

Grupos de PAULITEIROS:

-Pauliteiras de Valcerto
-Ball de Bastons de Cambrils (Catalunha)
-Pauliteiras de Miranda do Douro
-Pauliteiricas de Miranda do Douro
-Pauliteiros da Caramonico
-Pauliteiricos da Caramonico
-Pauliteiros de Duas Igrejas

-Pauliteiros de Constantim
-Pauliteiros de Malhadas

terça-feira, junho 24

Personalidades de la nuossa Tierra


Muitos de bós estais a olhar pra este retrato e estais e dezir mira ie Fernando de Ti Ermezinda, ye si Senhor un ilustre filho de la nuossa tierra. Pra quien num saiba deixo-bos eiqui un cachico dal que saliu n'al "Mensageiro de Bragança".
Fernando de Castro Branco nasceu em 1959, em Duas Igrejas, concelho de Miranda do Douro. Licenciado em Línguas e Literaturas Modernas e Mestre em Literatura Portuguesa Moderna e Contemporânea, pela Faculdade de Letras da Universidade do Porto. Publicou o ensaio “Poética do Sensível em Albano Martins”, Roma Editora, 2004, o livro de poesia “Alquimia das Constelações”, Roma Editora, 2005, e ensaios de literatura em revistas da especialidade . É actualmente professor na Escola Secundária Emídio Garcia, em Bragança.
"Estrelas Mínimas” é o nome do seu ultimo livro. "Poesias sobre uma terra difícil, em processo de despovoamento, mas uma terra com a qual se estabelece uma relação luminosa, por mais pequena que seja.... (Ler mais em http://www.mensageironoticias.pt/noticia/454 )


segunda-feira, junho 23

La fiesta de Santo Isidro!

Ya ampeçam a quedar longe ls tiempos an que la fiesta de la Quinta era ua de las más fuortes dal praino:
Las familias iban lhougo a la por manhana pa la quinta abonados cum buonas merendas i anquanto uns porparaban las brasas para assar l cachico de cordeiro, outros stendian las mantas. Ls garoticos fartaban-se de correr nals serrados i storbaban ls tius que jogaban l fito...
Eran outros tiempos!D'anho pra anho son poucos ls resistentes que inda cuntinuam cula tradiçon.
Este anho l tiempo tamien num ajudou muito só fui anquanto se passou la missa, arrematoran-se las pitas i l cordeiros, quemeram-se uns antremoços i bueu-se un copico de bino, biu-se l grupo a beilar i inda num tinham acabado de saltar l castielho i ya staba a cair l'auga de San Pedro...

A la nuite,cume you num stube alha, num sei l que se passou nal baile mas, a julgar por l'anho, passado an que ls dal conjunto ya oferecian 5 ouros a quien beila-se, este anho só puode ter sido melhor..


Hai que mantener las tradiçones antigas mas pansalas para ls tiempos modiernos...