quarta-feira, janeiro 13
segunda-feira, janeiro 4
Lhembráncias
inda l friu moraba nas piedras
i yá nós amanaçábamos ls páixaros
nas touças,
antes que l sol ls spertasse
de lhuç.
Nun teniemos suonho,
la nuite era un béu traspariente
corrido anriba ls uolhos
zanquietos;
nunca alguien çcunfiou que ne l scuro
de la casa
nós comiemos streilhas
cun manteiga.
Gustábamos de la tierra, de l aire
i de ls lhagos abiertos
ne l cielo.
Fernando de Castro Branco, Alquimia das Constelações
in Carvão, poesia reunida, 2009
[an pertués
Reminiscência
Lembro-me das manhãs,
ainda o frio morava nas pedras
i já nós ameacávamos os pássaros
nos bosques,
antes que o sol os acordasse
de luz.
Não tínhamos sono,
a noite era un véu transparente
corrido sobre os olhos
inquietos;
jamais alguém suspeitou que no escuro
da casa
nós comíamos estrelas
com manteiga.
Amávamos a terra, o vento
e os lagos abertos
no céu.]
terça-feira, dezembro 29
Fiesta de la Passaige d'anho
terça-feira, dezembro 22
Scuola de Música an Dues Eigreijas
quarta-feira, dezembro 16
Fiestas de l Natal
Ls purparatibos para l Natal ya se ampeçam a ber, l presépio ya stá feito, l friu ya chegou para adoçar las tronchas para la nuite de consoada i l melhor de todo ya cheira a fiesta...
Deixo-bos eiqui l programa de las fiestas (l que ya se sabe) para que num se bos escape nada:
Die 19
7h- Ls Rapazes ban a buscar la lheinha
Apartir de las 15h chegada l lhugar
Die 24
18h-L acender de la Fogueira de l Nino
22h30- Missa de l Galho
23h30- Cumbibio l redor de la Fogueira i l dizer de las Trobas
Música a cargo de las Trailarailas
Para quien num sabe, las Trobas son stórias angraçadas que se passoran durante l anho a la giente de l lhugar. Son scritas an bersos, acumpanhadas por gaita, caixa i bombo. Esta tradiçon, ya desaparecida hai uns anhos, fui reabibada por ls mordomos de la fiesta de l Nino.
Die 26
14h - Missa seguida de procisson
15h-Subida de la carrada, acumpanhada de ls Pouliteiros
15h30-Cumbibio ne l Toural cum Antremoços i bino
- Actuaçon de ls Pouliteiros
22h-Arraial cum l Grupo TRIÂNGULO
Die27
6h-Alborada
8h-Peditório
14h-Missa i procisson
15h-Cumbibio ne l Toural cum Tremoços, bino i música
17h-Reacendimento de la fogueira
22h-Arraial cul grupo "TV5"
- DJ cumbidado
domingo, dezembro 6
Ua moda de Natal
ne l speilho. Até la fin, inda que l sol te bejite
i l eimbierno s’arrecuolha al lhume de ls uolhos.
Puodes calcer l pan nas brasas, mas nun deixes la casa
a la suorte de l fuogo, nunca por mi ende pongas las manos,
que l coraçon al lhume ten an janeiro l més
adbogado a arder.
Guarda-me la niebe. Quando chegar hei de me deixar al friu.
Ua brasa ye tan einútele cumo ua streilha
para alhumbrar l triato dun poema.
Guarda-me la niebe. Puodes deixar la lhazena bazie,
la mesa sien pan, l huorto sien rosas, mas guarda-me
la niebe. Inda que tengas la certeza de que nun chegarei
a tiempo. Guarda-me la niebe.
L camino ye siempre mais lhargo que l eimbierno
i quando bolbir, talbeç la niebe yá solo sbranqueinhe
ne l Natal de las tues manos. Mas guarda-me,
se podires,
la niebe.
Fernando de Castro Branco
Traduçon de Amadeu Ferreira
quarta-feira, novembro 11
terça-feira, novembro 10
Como tudo e nada mudou em terras de Miranda??
"Trás-os-Montes (1976) é um filme português de António Reis (cineasta) e de Margarida Cordeiro. Trata-se de um documentário ficcionado (docuficção) com uma escrita acentuadamente poética e não narrativa. Especificamente, é uma etnoficção: retrata personagens típicas da Terra Fria, o nordeste montanhoso de Portugal, inventariando hábitos seculares, num ambiente rural majestoso. É uma das obras representativas do movimento do Novo Cinema e uma das primeiras docuficções portuguesas." (Retirado de wikipédia.com)
Uns dias apuis apareciu la reportage que la podeis ler eiqui: http://jornal.publico.clix.pt/noticia/06-11-2009/como-tudo-e-nada-mudou-em-terras-de-miranda-18164144.htm
André, que ya sabia de la reportage, cumprou l jornal para que todos bissem, mais ua beç, Dues Eigreijas por esse mundo scrito an las fuolhas dum jornal.
L testo era enorme i ua buona parte era de ls de la nuossa tierra.
Ampeçando por ls retratos, aparecia tiu Lázaro mi triste cula mano a tapar la cara. Diç tiu Lázaro: de tanto retrato que tiroran a las canhonas, a mi a bosear por eilhas, l perro i tubiran que poner esta!
domingo, outubro 11
Retrato
colgou las antigas ferramientas metafóricas ne ls ganchos
de la parede a la falta de salgueiros lhíricos, zlhigou la lhuç
suable de las eimaiges, i mirou la nuite
cul sou sangre na parede. Antrou an contramano
pula borda de ls dies, cuidou eisistir ne ls zastres
mas la suorte quijo siempre qualquiera cousa
cun el. L sou Outonho dura l menos que puode
assi i todo ye ende que el queda la bida anteira.
Calece ls uolhos al sol de Nobembre, fuolha
de lhuç caída ne l chano.
Passa, sinte-se l topar de la piedra, nun adelantra
pegar ne ls aires, ls sbarrulhos abánan amblemas
i apledían pula caída.
Fernando de Castro Branco, Marcas de Verões Partidos.
Traduçon de Amadeu Ferreira
[An pertués
Retrato
Destes versos nasceu um homem tardio. Um dia
pendurou as antigas ferramentas metafóricas nos ganchos
da parede à falta de salgueiros líricos, desligou a luz
suave das imagens, e contemplou a noite
com o seu sangue na parede. Entrou em contra mão
pela berma dos dias, julgou existir nos desastres
mas a sorte quis sempre qualquer coisa
com ele. O seu Outono dura o menos que pode
porém é aí que ele fica a vida inteira.
Aquece os olhos ao sol de Novembro, folha
de luz caída no chão.
Passa, sente-se o toque da pedra, não adianta
segurar os ventos, os escombros agitam emblemas
i reclamam a queda.]
domingo, outubro 4
Eileiçones 2009

Para berdes melhor carregai anriba de las eimages.
Seia "Verdade e trabalho" ou "Uma equipa de confiança" , ne l die 11 de Outubre hai que scolher l que melhor bos parecir, nun quedar an casa i serdes bós a scolher.





