domingo, outubro 10

Recumponer la lhembráncia

Aguardo la benida de l friu tapado
an raças de sol yá pouco eificaç.
Prijoneiro dun einebitable barranco cósmico
que todo arrastra pa las perfundas de l cielo.
La casa cerra-se-me na cara: fecha
las puortas, guardará las jinelas
para outra ouportunidade.

Ye yá mais mais fuorte l oupor que la chicha,
l cuorpo nien siempre le responde al spechucar
de l antigo ritual. Talbeç tenga de m’ir, la muntanha
amanaça-me cun sues lias de silenço
i you sou un bielho que recumpon la lhembráncia
pa le dar de quemer als seranos de manhana
sien me squecer de mi.

Fernando de Castro Branco, A Carvão, p. 72.
Traduçon de Fracisco Niebro




[an pertués:

Reorganizar a memória

Espero o regresso do frio agasalhado
em raios de sol já pouco eficaz.
Prisioneiro de um invitável abismo cósmico
que tudo arrasta para os confins do céu.
A casa fecha-se ostensivamente: cerra
as portas, guardará as janelas
para outra oportunidade.

É já mais forte o impuldo que a carne,
o corpo nem sempre responde às invectivas
do velho ritual. Talvez tenha de partir, a montanha
ameaça-me com os seus tentáculos de silêncio
e eu sou um velho que reorganiza a memória
para alimentar os próximos serões
sem me esquecer de mim.]



quarta-feira, setembro 22

Chamas

L tiempo eiqui ye ua arte de l spácio: afago
l rachon a la chama: beilarinas de fuogo nácen
de l nada. Sei que un die li un fuogo
aparecido nun testo de Raul Brandão.
Déiamos grácias, nesta tierra arde-se cun smero
i antrista-se cun l cuorpo
an rezonable stado de calor. L friu
dura, nun poderiemos bibir sien esta niebe
nas poçacas de ls uolhos. L eimbierno parece rejistir
a la democracie meteorológica i eiterniza-se
ne l poder de sou cristal de carambelo. L foguico
persigue la rigular parabólica de la muorte,
amostra sou noturno splendor, i nós miramos
quemobidamente esta bulnerable rejistença
de ls materiales cumbustibles. Cinzas

debagarosas. Polagueira de sepulturas. Amprópias
para deilhas se renacer.


Fernando de Castro Branco, A Carvão, p. 11
Traduçon de Fracisco Niebro




[an pertués:

Chamas
O tempo aqui é uma arte do espaço, afeiçoo
o madeiro à chama: bailarinas de fogo nascem
do nada. Sei que um dia li um fogo
semelhante num texto de Raul Brandão.
Demos graças, nesta terra arde-se com esmero
e entristece-se com o corpo
em razoável estado de calor. O frio
dura, não poderíamos viver sem esta neve
nas órbitas. aliás o inverno parece imune
à democracia meteorológica e perpetua-se
no poder do seu cristal de gelo. o pequeno incêndio
persegue a regular parabólica da morte,
exibe o seu nocturno esplendor, e nós olhamos
comovidamente esta vulnerável resistência
dos materiais combustíveis. Cinzas

lentas. Poalha de túmulos. Impróprias
para delas se renascer.]



sexta-feira, agosto 27

La Arble de Natal



Hoije ls mius filhos çprúman l’arble de natal,
cun dedos tristes,
perdida sementeira a la squina de la sala.
Por muito tiempo
deixórun ls uolhos
ne l relhuzir de las lhuzes,
cumo páixaros pousados
a relhampar.

Mal apenas Dezembre s’assomou na sierra
de cristales ne ls uolhos i branco cumo ua pantasma
boubo, ou spierto,
debrebe la tarde se floriu na tierra de la sala,
i antre gritos i brincos
l’arble de plástio medrou
sien medida,
adubada de streilhas berdes i bolas burmeilhas
ne ls galhos,
i de niebe azul
nas fuolhas.

La raiç tenie la forma dun trés pies,
an anquelíbrio andeble
chochando de l solar de trabas
la nata de sue ceçon.

Hoije ls mius filhos çprúman l’arble de natal
nun silenço de porciçon,
sien pies de rugido
anriba l sobrado de la sala.

Pasmada, cumo segada
al tuoro, an pie la raiç,
l’arble scacha-se an cachos ciertos
para andrento ua caixa,
adonde outra primabera
por ampeços de dezembre
la fazerá renacer.

I you – que inda sou de l tiempo
de las arbles pul alboredo
ou pulas bordas de ls caminos
mesmo an tiempo de Natal,
i que ne l sítio dessas raízes
de plástio ou cortadas,
tenie l Nino Jasus
abaixando pul chupon
cun grandes manos chenas de nada –
delantre l lhuito que fai
an sous uolhos de çpedida,
talbeç que pa l anho anté
regue l’arble de natal
alhá na squinica de la sala.

Fernando Castro Branco, A Alquimia das Constelações
Traduçon de Fracisco Niebro





[an pertués:

A Árvore de Natal

Hoje os meus filhos depenam a árvore de natal,
com dedos tristes,
efémera sementeira ao canto da sala.
Por muito tempo
deixaram os olhos
no brilho das luzes,
como pássaros poisados
a cintilar.

Mal Dezembro assomou na serra,
de cristais nos olhos e branco como um fantasma
louco, ou lúcido,
logo a tarde se floriu na terra da sala,
e entre gritos e saltos
a árvore de plástico cresceu
desalmadamente,
adubada de estrelas verdes e bolas vermelhas
nos ramos,
e de neve azul
nas folhas.

A raiz tinha a forma de tripé,
em equilíbrio instável,
sugando do solo de madeira
o húmus da sua seiva.

Hoje os meus filhos depenam a árvore de natal
num silêncio de procissão,
sem pés de ruído
sobre a madeira da sala.

Murcha, como ceifada
no caule, junto à raiz,
a árvore parte-se em partes certas
para dentro de uma caixa,
onde outra primavera
por início de dezembro
a fará renascer.

E eu - que ainda sou do tempo
das árvores pela floresta
ou pelas margens dos caminhos
mesmo em tempo de Natal,
e que no lugar dessas raízes,
de plástico ou decepadas,
tinha o Menino Jesus
descendo pela chaminé
de grandes mãos cheias de nada -
perante o luto que faz
em seus olhos de despedida,
talvez que para o ano até
regue a árvore de natal
lá no recanto da sala.]

segunda-feira, agosto 9

quarta-feira, agosto 4

Riu Sabor 2



Dues sílabas cun
un riu correndo
andrento
de ls cunhos
de l coraçon

a arramar.

Fernando de Castro Branco, Alquimia das Constelações
Traduçon de Fracisco Niebro




[an pertués

Rio Sabor 2

Duas sílabas com
um rio correndo
dentro
das margens
do coração

a transbordar.]

terça-feira, julho 27

L CERVAS an Dues Eigreijas

Biba Mocidade!

Cumo yá todos sabeis, l praino mirandés ye ua tierra mi rica quando se fala an todo l que ye natural. I ye eiqui que se puoden ber alguns animales que nun hai an mais sítio ningun i por isso hai muita giente que ben de mui loinge para tener l prebileijo de ber esses bichicos, nien que seia só de loinge.

Soutordie, dous desses animales fúron ancuntrados algo malicos an tierras de Cérceno i Dues Eigreijas i las pessonas que ls ancuntrórun tubírun la buona buntade de chamar la guarda ou ls de l parque para que ls beníssen a busca-los. Eilhes benírun i fúrun lhebados pa l spital de ls animals selbaiges an la Sierra de la Streilha, CERVAS.

Las nuobas que bos trago son buonas, ls animales, un Alcaforro de l Eigito i ua Cruja de las Torres, stán de buona salude, listos pra outra bida nuoba i na sesta que ben, die 30 de Julho, chégan de la Sierra para finalmente séren lhibertados an sues casas.


De maneira que stais todos cumbidados para ber las lhibertaçones i deixobos eiqui l programa:
Die 30 julho:
12h - Cérceno - Santa Marina: Lhibertaçon de un Alcaforro de l Eigito
Ponto de ancontro: Associaçon de Cérceno

20h15 - Dues eigreijas: Lhibertaçon de ua Cruja de las Torres
Ponto de ancontro: Junta de Freguesie de Dues Eigrejas
Aparecei todos, quantos mais furdes melhor i nun pérdadas esta ouportunidade rala!

domingo, julho 18

Mar de piedras



Nun quererie hoije l mar. Las piedras bózian andrento de mi cumo ninos acabados de nacer. Por eiqui me quedo a mirar estes dies serenos de fin de berano, zbalidos cumo cisnes ne l silenço dua moda anterior. L sol de rechinadeiro pouco me quemobiu, you era un páixaro fuora de tiempo a saber de camino antre l puolo de las froles i la cinza de las nubres, sien nunca achar l sfergante cierto para spulsar las crias de l nial. Agora ye tarde, yá l outonho tembra na quelor de las fuolhas, i sei que ls barcos sténden la selombra de ls pedamiegos porriba l arrepelo de las óndias. Mas nun quererie hoije l mar, nien ls barcos eicessibos, nien l sal de las termientas; oubo la sabedorie de ls muortos ne ls pergaminos de l aire, i assisto al modo cumo sfrían ne ls cabeços derruídos, deixando para trás ls redadeiros trastes de la casa, ls redadeiros cunferrumes de ls campos.
L berano sfria. Hoije stou melhor, al bafo dóndio de setembre. Nun quererie hoije l mar. Inda porriba, nunca me pormetiu un afogamiento brebe.

Fernando de Castro Branco, Alquimia das Constelações



[Mar de pedras

Não quereria hoje o mar. As pedras gritam dentro de mim como recém-nascidos. Por aqui me fico a contemplar estes dias mansos de fim verão, exangues como cisnes no silêncio de um canto interior. O sol cortante pouco me comoveu, eu era um pássaro extemporâneo à procura de rumo entre o pó das flores e a cinza das nuvens, sem nunca encontrar o momento certo para expulsar as crias do ninho. Agora é tarde, já o outono vibra na cor das folhas, e sei que os barcos estendem a sombra dos mastros sobre o arrepio das ondas. Mas não quereria hoje o mar, nem os barcos excessivos, nem o sal das tempestades; ouço a sabedoria dos mortos nos pergaminhos do vento, e assisto à forma como arrefecem nas colinas arrasadas, deixando para trás os últimos objectos da casa, as últimas alfaias dos campos.
O verão arrefece. Hoje estou melhor, ao hálito macio de setembro. Não quereria hoje o mar. Aliás, nunca me prometeu um naufrágio breve.]

segunda-feira, julho 5

Bamos a Pintar (an) Dues Eigreijas


Ya quaisque ne l mies d'Aguosto, anquanto uns ya purparan las malas para beniren de "vacances", ya outros andam a pansar ne l que ban a purparar para antretener las pessonas i passar un bom cacho a dibertir-se. Stou-bos a falar nua cousa nunca bista an Dues Eigreijas:l Paintball!



Para quien num sabe l ie isso puode mirar ls retratos abaixo que ya quedara cum ua eideia, para quien sabe l que ie, puode ya a ampeçar a pansar an las inscriçones. Para isso teneis ter ua eiquipa de 5 moços, moças ou um pouco de todo, dar-le um nome i increber-bos para l mail dues.eigreijas@gmail.com ou para l númaro 938468571, que ya bos daran mais informaçones.


Ls prémios inda stan a ser studados mas l principal ie que se bai a passar un die bien passado ne l termo de Dues Eigreijas, por entre fragas i carrascos i a dar ua buonas tintadas a quien mos aparecer ne l camino.



Toda la giente se puode inscriber ie só querer.



La actividade será ne l die 8 d'Aguosto i só se realizará se houber un numaro mínimo de eiquipas até l die 20 Julho, por isso animai-bos.

segunda-feira, junho 14

Ls gueiteiros an Dues Eigreijas

An Janeiro dest'anho abriu , an Dues Eigreijas, la scuola de música tradicional de la Lérias Associaçon. Ya cum meio anho passado i la purmeira fornada de gueiteiros e caixeiros ya stá pronta para salir i dar música a todos quien ls oubir. La purmeira actuaçon destes nuobos músicos ie ya esta quinta que bien i, cume giente baliente que son, num ban a tocar só num sitio, ban a tocar por todo l lhugar para que naide fique sien ls ber.
.
Toural - Café Central - Associação
.
Stais todos cunbidados a fazer la fiesta!

(se tubirdes un retrato de la turma de ls gueiteiros mandai-me se fai fabor)

Num bos squeçades: NA QUINTA FEIRA SALI A LA RUE PARA LS BERDES PASSAR I SE TUBIRDES DEBOÇON DAILE UM COPICO PARA AGUANTAR!

Parabienes ls resistentes!



quinta-feira, junho 10

Ls Pauliteiros Ne L Canada

Ls purmeiros retratos ya ampeçoran a chegar... speramos por mais!