terça-feira, abril 19

Passos 2011

Mais un anho an que la tradiçon se fizo cumprir!!


sexta-feira, abril 15

Ne l anho de 1973 ua eiquipa de filmages bieno a Dues Eigreijas para registar l momiento mais eimportante de la Semana Santa de Dues Eigreijas, la "Procisson de ls Passos". L Registo quedou i 38 anhos apuis todos tenemos la ouportunidade de ber outra beç las caras que nessa altura deram cuorpo i alma a essa tan solene procisson.

Naide puode perder! Abisai la família i ls amigos!

segunda-feira, abril 11

L' huorta i l lhugar



Informaçones: http://www.aldeia.org/portal/PT/5/EID/195/DETID/1/default.aspx

quinta-feira, março 24

segunda-feira, março 14

Casamientos - Antruido 2011

Casamentos S. João 2011

Igreja Santa Eufémia - Capela São Bartolomeu
Capela Sto Isidro - Igreja Nª Sª do Monte
Fonte Ferrada - Fonte do Santo
Tanque da Macieira - Tanque do Santo
Tanque das Fontainhas - Tanque Amador
Tanque de Coreixe - Fonte dal Tombro
Tanque de Fenais - Fontosia
Jerome Fidalgo - Tânia Raposo
Stephane Monteiro - Liliana Ruano
José Esteves - Karine Fidalgo
Tiago Geraldes - Liliana Martins
Domingos Silvestre - Ana Maria Direita
Domingos Pedreiro - Laura Catrina
José Marcos - Isabel Fernandes
António Raposo - Isabel Peixa
Toninho Soeiro - Engrácia Gregório
Ilídio Calejo - Adília Martins
Eduardo São Pedro - Teresa Monteiro
Evaristo Pires - Sandra Gomes
Carlos Manuel Maio - Isabel do Céu Bartolo
Francisco Pires - Anabela Lopes
José Manuel Monteiro - Paula Cordeiro
José Luís (Chamonix) - Estela Roque
Marco Miguel - Teresa Maria Lopes
Hermínio Maio - Susana Pepa
Clodomiro São Pedro - Ana Maria João
António Raimundo - Carla Cordeiro
Vítor Monteiro - Ana Luísa Lopes
Igor Aleixo - Ana Rita
Marco Igreja - Carla Rodrigues
Geraldo Ruano - Ana Isabel Jorge
Vitinho - Suzana Ruano
Carlitos - Ângela Afonso
Luís Sanches - Sandrina Fidalgo
Emanuel Gonçalo - Sónia Pêra
Carlos Pera - Marina Ferraz
Paulo Cameirão - Rita Pêra
Tiago Macias - Mafalda Marcos
Vítor Hugo - Céu Cordeiro
Armando - Veronique Pino
Rafael Pintor - Hermínia Fernandes
Telmo Pintor - Marta Alves
Hélder Pires - Sandra Pêra
André Martins - Joana Carvalho
Hélder Martins - Fabiana Afonso
Manuel Alves - Anabela São Pedro
Samuel Alves - Ana Sofia Branco
Cédric Raposo - Aurelie
César Raimundo - Patrícia Martins
Luís José Castro - Susana Pires
Pedro Tavares - Alegria Correia
Toni Pino - Cátia Macias
Tiago Maio - Anaísa
Luís Matos - Zita Sanches
Edgar Branco - Tânia Castro
Rui Delgado - Maria José
Fréderic Monteiro - Claúdia Tavares
Marcelo Alves - Ana Andrade
Samuel Monteiro - Mónica Pintor
Alexandre Esteves - Joana Matos
Leonel Xavier - Soraia Correia
Cristiano Xavier - Beatriz Gonçalo
Luís Martins - Noemi Carvalho
João Pedro Gonçalves - Luana Martins
Dinis Ruano - Eva Castro
Rui Branco - Ângela São Pedro
Ricardo Correia - Leonor Gomes

segunda-feira, fevereiro 14

O Lobo e a Aldeia



Programa
Sábado – 12-03-2011 (Duas Igrejas – Escola Primária)

09:30h – Recepção dos participantes.

10:00h – Apresentação: “Dimensões do Lobo Ibérico: ecologia, etnografia…” – Ana Guerra (Grupo Lobo).

10:30h – Apresentação: “Métodos de Protecção de rebanhos - O Cão de Gado Transmontano” - Departamento de Gestão de Áreas Classificadas do Norte – ICNB.

11:00h – Passeio pedestre em torno da aldeia.

13:00h – Pausa para almoço na Associação dos Pauliteiros de Duas Igrejas.

14:30h – Apresentação: “Lobos - O que se diz por aí...” – Clara Espírito Santo – Montes de Encanto.

15:00h – Tertúlia com pastores locais.

17:30h – Jogos – “O lobo e a Aldeia” ; “O Lobo”.

– Documentário – “Las montañas del lobo”.

20:00h - Jantar na Associação dos Pauliteiros de Duas Igrejas.

21:30h - Hora do conto - História de Lobos.

22:00h - Caminhada nocturna

- Animação musical.

Domingo
– 13-03-2011

10h00 – Percurso com pastor e rebanho.

13:00h – Pausa para almoço.

14:30h – Passeio pela aldeia.

16:00h – Cinema na Aldeia - "Pedro e o Lobo" - Filme de animação.

17h00h – Encerramento da actividade.



Mais informaçones: http://www.aldeia.org/portal/PT/5/EID/189/DETID/3/default.aspx

quinta-feira, dezembro 23

Fiestas de l Natal 2010


Dia 24
.
22h30 - Missa de l Galho
23h30 - Cumbibio l redor de la fogueira de l Nino
- Trobas
- Música culs gueiteiros de l lhugar
.
Dia 25
.
17h00 - Ampeço de la fiesta de ls Casados cul l reacidemiento de la Fogueira
21h30 - Baile cul grupo de música VH3
.
Dia 26
.
06h - Alborada
08h - Peditório
14h - Missa an honra de stº Steban
15h - Chubida de la Carrada de lheinha por ls solteiros, acumpanhada puls Pauliteiros de Dues Eigreijas
- Atuaçon de ls Pauliteiros
- "Agarrai l presunto"
- Baile ne l Toural cum bino, antremoços i música
17h - Ampeço de la fiesta de ls Solteiros cul reacendimiento de la Fogueira
22h - Baile cul grupo de música Triângulo
- Dj cumbidado
.
Dia 27
.
06h - Alborada
08h -Peditório
14h - Missa an honra de S. Juan
15h - Cumbíbio ne l lhargo de l Toural cum música, bino i antremoços
17h - Reacendimiento de la Fogueira
22h - Baile cul grupo de música HIFI




sábado, dezembro 11

Mineiros de l Bolfrámio


Subre un retrato de ls anhos 30



Éran, bendo bien, lhabradores

esses trinta i nuobe rostros cinzelados pul tiempo

dua risa, ou un trejeito delantre la súpeta

claridade. Ne ls paredones de las peinhas amuntona-se

essa giente abiessa a la lhuç, benida de ls sanjones

de l bolfrámio, cumo se d’aperpósito

para que hoije ls podíramos mirar

anquanto muortos.



Mas este caos ye eilusório, ua scura orde

arrepassa-le la lhuç de ls uolhos.



Demais sabien eilhes que la muorte spreitaba

puls pulmones de la fame, pul degredo de las

trebas. Mas morrer por morrer antes de puolo,

que ls filhos a la falta de pan.



De antre esses trinta i nuobe rostros puostos

an scaleiras puls uossos de la cantarie, un

stá na purmeira fileira, bien al centro,

perbileijos de mulhier i de la belheç. Lhenço

negro acubrindo la cabeça i atado ne l cachaço

cumo quien nun quier l sol ne l lhuito dua filha

eilhi mesmo muorta. Anton, fuora de tiempo,

eilha agarrou la sue praça na fileira de l scuro:

las angúrrias fondas, ls boucielhos lebes de la tristeza,

las manos caídas anriba l regaço susténen

la canseira fuora de tiempo i ls anhos agres

bibidos al bafo benenoso de las guerras.



L rostro que salbo desta foia anónima

i de quien deixo eiqui este retrato

ye de tie Jouquina, mie bisabó,

que solo conheço na eiternidade deste sfergante,

mas ye cumo se siempre moráramos

ambaixo la mesma teilha.



Fernando de Castro Branco, O Nome dos Mortos.

puosto an mirandés por Fracisco Niebro


domingo, outubro 31

Al Padre António Mourinho




Ne ls 10 anhos de la sue muorte


Na lunjura la tue figura bei-se melhor
i ls tous brebes géstios que çperdiçábamos
fáien-mos hoije mais falta
do que nesse tiempo poderiemos suponer.
Para alhá disso, la tue anquietaçon anchie
ls dies bazius de la pobaçon: inda agora
nun tengo la certeza se eras tu un cura
ou solo un home caído
nas redes de Dius.

A las bezes parecie que acupabas las horas
cun cousas menudicas, pensaba you nessa altura
spetando ls mius trémelos pies
ne l barro tienro de l struturalismo,
mas isso era un anganho de que solo mais tarde
me benirie a dar de cuonta. Assi, este poema
que a la purmeira bista parece ua houmenaige,
nun ye senó un lhamento
ou un remorso.

Fernando de Castro Branco

Traduçon de Fracisco Niebro





[an pertués:

Ao Padre António Mourinho

Nos 10 anos da sua morte

Na distância a tua figura vê-se melhor
e os teus breves gestos que desperdicávamos
fazem-nos hoje mais falta
do que nesse tempo poderíamos supor.
Além disso, a tua inquietação preenchia
os dias vazios do povoado: ainda agora
não tenho a certeza se tu eras um padre
ou simplesmente um homem caído
nas malhas de Deus.

Às vezes parecias ocupar as horas
com coisas pequenas, pensava eu então
fincando os meus trémulos pés
no barro tenro do estruturalismo,
mas isso era um engano de que só mais tarde
me viria a dar conta. Assim, este poema
que à primeira vista parece uma homenagem,
não é senão um lamento
ou um remorso.]





domingo, outubro 10

Recumponer la lhembráncia

Aguardo la benida de l friu tapado
an raças de sol yá pouco eificaç.
Prijoneiro dun einebitable barranco cósmico
que todo arrastra pa las perfundas de l cielo.
La casa cerra-se-me na cara: fecha
las puortas, guardará las jinelas
para outra ouportunidade.

Ye yá mais mais fuorte l oupor que la chicha,
l cuorpo nien siempre le responde al spechucar
de l antigo ritual. Talbeç tenga de m’ir, la muntanha
amanaça-me cun sues lias de silenço
i you sou un bielho que recumpon la lhembráncia
pa le dar de quemer als seranos de manhana
sien me squecer de mi.

Fernando de Castro Branco, A Carvão, p. 72.
Traduçon de Fracisco Niebro




[an pertués:

Reorganizar a memória

Espero o regresso do frio agasalhado
em raios de sol já pouco eficaz.
Prisioneiro de um invitável abismo cósmico
que tudo arrasta para os confins do céu.
A casa fecha-se ostensivamente: cerra
as portas, guardará as janelas
para outra oportunidade.

É já mais forte o impuldo que a carne,
o corpo nem sempre responde às invectivas
do velho ritual. Talvez tenha de partir, a montanha
ameaça-me com os seus tentáculos de silêncio
e eu sou um velho que reorganiza a memória
para alimentar os próximos serões
sem me esquecer de mim.]



quarta-feira, setembro 22

Chamas

L tiempo eiqui ye ua arte de l spácio: afago
l rachon a la chama: beilarinas de fuogo nácen
de l nada. Sei que un die li un fuogo
aparecido nun testo de Raul Brandão.
Déiamos grácias, nesta tierra arde-se cun smero
i antrista-se cun l cuorpo
an rezonable stado de calor. L friu
dura, nun poderiemos bibir sien esta niebe
nas poçacas de ls uolhos. L eimbierno parece rejistir
a la democracie meteorológica i eiterniza-se
ne l poder de sou cristal de carambelo. L foguico
persigue la rigular parabólica de la muorte,
amostra sou noturno splendor, i nós miramos
quemobidamente esta bulnerable rejistença
de ls materiales cumbustibles. Cinzas

debagarosas. Polagueira de sepulturas. Amprópias
para deilhas se renacer.


Fernando de Castro Branco, A Carvão, p. 11
Traduçon de Fracisco Niebro




[an pertués:

Chamas
O tempo aqui é uma arte do espaço, afeiçoo
o madeiro à chama: bailarinas de fogo nascem
do nada. Sei que um dia li um fogo
semelhante num texto de Raul Brandão.
Demos graças, nesta terra arde-se com esmero
e entristece-se com o corpo
em razoável estado de calor. O frio
dura, não poderíamos viver sem esta neve
nas órbitas. aliás o inverno parece imune
à democracia meteorológica e perpetua-se
no poder do seu cristal de gelo. o pequeno incêndio
persegue a regular parabólica da morte,
exibe o seu nocturno esplendor, e nós olhamos
comovidamente esta vulnerável resistência
dos materiais combustíveis. Cinzas

lentas. Poalha de túmulos. Impróprias
para delas se renascer.]



sexta-feira, agosto 27

La Arble de Natal



Hoije ls mius filhos çprúman l’arble de natal,
cun dedos tristes,
perdida sementeira a la squina de la sala.
Por muito tiempo
deixórun ls uolhos
ne l relhuzir de las lhuzes,
cumo páixaros pousados
a relhampar.

Mal apenas Dezembre s’assomou na sierra
de cristales ne ls uolhos i branco cumo ua pantasma
boubo, ou spierto,
debrebe la tarde se floriu na tierra de la sala,
i antre gritos i brincos
l’arble de plástio medrou
sien medida,
adubada de streilhas berdes i bolas burmeilhas
ne ls galhos,
i de niebe azul
nas fuolhas.

La raiç tenie la forma dun trés pies,
an anquelíbrio andeble
chochando de l solar de trabas
la nata de sue ceçon.

Hoije ls mius filhos çprúman l’arble de natal
nun silenço de porciçon,
sien pies de rugido
anriba l sobrado de la sala.

Pasmada, cumo segada
al tuoro, an pie la raiç,
l’arble scacha-se an cachos ciertos
para andrento ua caixa,
adonde outra primabera
por ampeços de dezembre
la fazerá renacer.

I you – que inda sou de l tiempo
de las arbles pul alboredo
ou pulas bordas de ls caminos
mesmo an tiempo de Natal,
i que ne l sítio dessas raízes
de plástio ou cortadas,
tenie l Nino Jasus
abaixando pul chupon
cun grandes manos chenas de nada –
delantre l lhuito que fai
an sous uolhos de çpedida,
talbeç que pa l anho anté
regue l’arble de natal
alhá na squinica de la sala.

Fernando Castro Branco, A Alquimia das Constelações
Traduçon de Fracisco Niebro





[an pertués:

A Árvore de Natal

Hoje os meus filhos depenam a árvore de natal,
com dedos tristes,
efémera sementeira ao canto da sala.
Por muito tempo
deixaram os olhos
no brilho das luzes,
como pássaros poisados
a cintilar.

Mal Dezembro assomou na serra,
de cristais nos olhos e branco como um fantasma
louco, ou lúcido,
logo a tarde se floriu na terra da sala,
e entre gritos e saltos
a árvore de plástico cresceu
desalmadamente,
adubada de estrelas verdes e bolas vermelhas
nos ramos,
e de neve azul
nas folhas.

A raiz tinha a forma de tripé,
em equilíbrio instável,
sugando do solo de madeira
o húmus da sua seiva.

Hoje os meus filhos depenam a árvore de natal
num silêncio de procissão,
sem pés de ruído
sobre a madeira da sala.

Murcha, como ceifada
no caule, junto à raiz,
a árvore parte-se em partes certas
para dentro de uma caixa,
onde outra primavera
por início de dezembro
a fará renascer.

E eu - que ainda sou do tempo
das árvores pela floresta
ou pelas margens dos caminhos
mesmo em tempo de Natal,
e que no lugar dessas raízes,
de plástico ou decepadas,
tinha o Menino Jesus
descendo pela chaminé
de grandes mãos cheias de nada -
perante o luto que faz
em seus olhos de despedida,
talvez que para o ano até
regue a árvore de natal
lá no recanto da sala.]

segunda-feira, agosto 9

quarta-feira, agosto 4

Riu Sabor 2



Dues sílabas cun
un riu correndo
andrento
de ls cunhos
de l coraçon

a arramar.

Fernando de Castro Branco, Alquimia das Constelações
Traduçon de Fracisco Niebro




[an pertués

Rio Sabor 2

Duas sílabas com
um rio correndo
dentro
das margens
do coração

a transbordar.]

terça-feira, julho 27

L CERVAS an Dues Eigreijas

Biba Mocidade!

Cumo yá todos sabeis, l praino mirandés ye ua tierra mi rica quando se fala an todo l que ye natural. I ye eiqui que se puoden ber alguns animales que nun hai an mais sítio ningun i por isso hai muita giente que ben de mui loinge para tener l prebileijo de ber esses bichicos, nien que seia só de loinge.

Soutordie, dous desses animales fúron ancuntrados algo malicos an tierras de Cérceno i Dues Eigreijas i las pessonas que ls ancuntrórun tubírun la buona buntade de chamar la guarda ou ls de l parque para que ls beníssen a busca-los. Eilhes benírun i fúrun lhebados pa l spital de ls animals selbaiges an la Sierra de la Streilha, CERVAS.

Las nuobas que bos trago son buonas, ls animales, un Alcaforro de l Eigito i ua Cruja de las Torres, stán de buona salude, listos pra outra bida nuoba i na sesta que ben, die 30 de Julho, chégan de la Sierra para finalmente séren lhibertados an sues casas.


De maneira que stais todos cumbidados para ber las lhibertaçones i deixobos eiqui l programa:
Die 30 julho:
12h - Cérceno - Santa Marina: Lhibertaçon de un Alcaforro de l Eigito
Ponto de ancontro: Associaçon de Cérceno

20h15 - Dues eigreijas: Lhibertaçon de ua Cruja de las Torres
Ponto de ancontro: Junta de Freguesie de Dues Eigrejas
Aparecei todos, quantos mais furdes melhor i nun pérdadas esta ouportunidade rala!

domingo, julho 18

Mar de piedras



Nun quererie hoije l mar. Las piedras bózian andrento de mi cumo ninos acabados de nacer. Por eiqui me quedo a mirar estes dies serenos de fin de berano, zbalidos cumo cisnes ne l silenço dua moda anterior. L sol de rechinadeiro pouco me quemobiu, you era un páixaro fuora de tiempo a saber de camino antre l puolo de las froles i la cinza de las nubres, sien nunca achar l sfergante cierto para spulsar las crias de l nial. Agora ye tarde, yá l outonho tembra na quelor de las fuolhas, i sei que ls barcos sténden la selombra de ls pedamiegos porriba l arrepelo de las óndias. Mas nun quererie hoije l mar, nien ls barcos eicessibos, nien l sal de las termientas; oubo la sabedorie de ls muortos ne ls pergaminos de l aire, i assisto al modo cumo sfrían ne ls cabeços derruídos, deixando para trás ls redadeiros trastes de la casa, ls redadeiros cunferrumes de ls campos.
L berano sfria. Hoije stou melhor, al bafo dóndio de setembre. Nun quererie hoije l mar. Inda porriba, nunca me pormetiu un afogamiento brebe.

Fernando de Castro Branco, Alquimia das Constelações



[Mar de pedras

Não quereria hoje o mar. As pedras gritam dentro de mim como recém-nascidos. Por aqui me fico a contemplar estes dias mansos de fim verão, exangues como cisnes no silêncio de um canto interior. O sol cortante pouco me comoveu, eu era um pássaro extemporâneo à procura de rumo entre o pó das flores e a cinza das nuvens, sem nunca encontrar o momento certo para expulsar as crias do ninho. Agora é tarde, já o outono vibra na cor das folhas, e sei que os barcos estendem a sombra dos mastros sobre o arrepio das ondas. Mas não quereria hoje o mar, nem os barcos excessivos, nem o sal das tempestades; ouço a sabedoria dos mortos nos pergaminhos do vento, e assisto à forma como arrefecem nas colinas arrasadas, deixando para trás os últimos objectos da casa, as últimas alfaias dos campos.
O verão arrefece. Hoje estou melhor, ao hálito macio de setembro. Não quereria hoje o mar. Aliás, nunca me prometeu um naufrágio breve.]

segunda-feira, julho 5

Bamos a Pintar (an) Dues Eigreijas


Ya quaisque ne l mies d'Aguosto, anquanto uns ya purparan las malas para beniren de "vacances", ya outros andam a pansar ne l que ban a purparar para antretener las pessonas i passar un bom cacho a dibertir-se. Stou-bos a falar nua cousa nunca bista an Dues Eigreijas:l Paintball!



Para quien num sabe l ie isso puode mirar ls retratos abaixo que ya quedara cum ua eideia, para quien sabe l que ie, puode ya a ampeçar a pansar an las inscriçones. Para isso teneis ter ua eiquipa de 5 moços, moças ou um pouco de todo, dar-le um nome i increber-bos para l mail dues.eigreijas@gmail.com ou para l númaro 938468571, que ya bos daran mais informaçones.


Ls prémios inda stan a ser studados mas l principal ie que se bai a passar un die bien passado ne l termo de Dues Eigreijas, por entre fragas i carrascos i a dar ua buonas tintadas a quien mos aparecer ne l camino.



Toda la giente se puode inscriber ie só querer.



La actividade será ne l die 8 d'Aguosto i só se realizará se houber un numaro mínimo de eiquipas até l die 20 Julho, por isso animai-bos.

segunda-feira, junho 14

Ls gueiteiros an Dues Eigreijas

An Janeiro dest'anho abriu , an Dues Eigreijas, la scuola de música tradicional de la Lérias Associaçon. Ya cum meio anho passado i la purmeira fornada de gueiteiros e caixeiros ya stá pronta para salir i dar música a todos quien ls oubir. La purmeira actuaçon destes nuobos músicos ie ya esta quinta que bien i, cume giente baliente que son, num ban a tocar só num sitio, ban a tocar por todo l lhugar para que naide fique sien ls ber.
.
Toural - Café Central - Associação
.
Stais todos cunbidados a fazer la fiesta!

(se tubirdes un retrato de la turma de ls gueiteiros mandai-me se fai fabor)

Num bos squeçades: NA QUINTA FEIRA SALI A LA RUE PARA LS BERDES PASSAR I SE TUBIRDES DEBOÇON DAILE UM COPICO PARA AGUANTAR!

Parabienes ls resistentes!



quinta-feira, junho 10

Ls Pauliteiros Ne L Canada

Ls purmeiros retratos ya ampeçoran a chegar... speramos por mais!



domingo, junho 6

Miranda de l Douro

Se me díran ua cidade
acesa a la frol de la cantarie
ne l relhampo de l’eiternidade,
i un tuoro de augas colgado
ne ls sotánganos dun riu
tenhido de fraguedos,
talbeç ls agarrasse de l lhado de Spanha,
puls uolhos de las águilas i alcaforros,
ne ls dies delgeiros de janeiro,
ou als redadeiros bolos de ls milanos,
quando l die se sume nua poça de sangre,
pul çponer de júnio.

Adepuis, poderie tornar de la cinta de la bielha
de las peinhas, arrecadar na jabeira l retombo
de piedra dua muralha, ou dun
castielho coto,
anchir la mala cun lhençoles
de aire i camisas de lhume que alguien
tecira solo para mi,

i salir pa la nuite
ou pa la faia dua poema.

Fernando de Castro Branco, Alquimia das Constelações.
Traduçon de Fracisco Niebro





[an pertués:

Miranda do Douro

Se me dessem uma cidade
acesa à flor do granito
no relâmpago da eternidade,
e um caule de águas suspenso
nos sobressaltos de um rio
tatuado de penedos,
talvez os possuísse do lado de Espanha,
pelos olhos das águias e dos grifos,
nos dias velozes de Janeiro,
ou aos últimos voos dos peneireiros,
quando o dia se esvai numa poça de sangue,
pelo crepúsculo de Junho.

Depois, poderia regressar do arco-íris
das fragas, guardar no bolso o eco
de pedra de uma muralha, ou de um
castelo decepado,
encher a mala com lençóis
de vento e camisas de lume que alguém
tecesse só para mim,

e partir para a noite
ou para o abismo de um poema.]